Podstawy teoretyczne
W modelu standardowym proton, w charakterze najlżejszy barion, jest cząstką trwałą i nie przypuszczalnie się spontanicznie rozpaść. Związane jest to z obowiązującym w tym modelu zachowaniem liczby barionowej. między produktów rozpadu barionu musi odnajdować się inny barion. albowiem lecz z zasady zachowania energii wynika, że suma mas produktów rozpadu cząstki musi istnieć mniejsza od jej gmin spoczynkowej, więc najlżejszy barion musi istnieć trwały.
Na głębszym poziomie prowadzenie liczby barionowej, więc i równowaga protonu, można wytłumaczyć nieobecnością w modelu standardowym oddziaływań zamieniających kwarki z leptonami. Oddziaływania takie musiałyby istnieć przenoszone przez bozony obdarzone naraz ładunkiem kolorowym i ładunkiem elektrycznym. Jedynymi znanymi współcześnie przenoszącymi odcień bozonami są gluony, elektrycznie neutralne. Kwarki mogą istnieć więc produkowane azaliż anihilowane jeno w parach z antykwarkami. Oznacza to, że w każdym oddziaływaniu zachowywana jest sprzeczność pośrodku liczbą kwarków oraz liczbą antykwarków. Bariony składają się w trzech kwarków, z tej przyczyny w stanie końcowym rozpadu barionu musi popaść wcięcie trzykwarkowy, czy inny barion.
Rozpad protonu jest lecz przewidywany przez nieuszkodzony szereg modeli wykraczających stanowisko model standardowy.