Rozpad protonu

Supersymetria


Model supersymetrii[2][3] postuluje egzystencja symetrii między fermionami zaś bozonami. Każda ze znanych cząstek ma w przed swego supersymetrycznego partnera, o spinie różnym odkąd niej o 1/2, mimo tego takim samym ładunku. Supersymetryczny partner kwarku, s-kwark jest więc bozonem, o nieznikającym ładunku elektrycznym i kolorowym. W minimalnym modelu supersymetrycznym nie być może mąż toż istnieć wyraźnie nośnikiem oddziaływań zamieniających kwarki w leptony, zbytnio pośrednictwem na uporządkowanie ustawodawczy zachowania tzw. parzystości R.

Rozpad protonu jest toż w modelu supersymetrycznym możliwy, w charakterze proces wyższego względnie obok tego (odpowiednie diagramy Fenynmana na przedmiot tego procesu zawierają pętle spośród wymianą kilku cząstek supersymetrycznych). rachunek prawdopodobieństwa takiego procesu jest trudne, ponieważ nie znamy mas cząstek supersymetrycznych ani skali energii przy której jest supersymetria jest łamana. Istniejące oszacowania umieszczają termin życia protonu w ramach 1030–1034 lat i przewidują, iż proton winien najchętniej zapadać na mezon K i antyneutrino.

Możliwe jest podobnie połączenie supersymetrii spośród wielką unifikacją[1] (zwane pokrótce SUSY-GUT). W modelu SUSY-GUT zakres unifikacji leży leży o wiele wyżej, aniżeli w "zwykłych' GUT, przez co przewidują one o wiele dłuższy termin życia na przedmiot rozpadów w których pośredniczą bozony X. przykładowo na przedmiot rozpadu na pozytron i neutralny pion szacowany przeciętny termin życia wynosi 1034 do 1038 lat[4]. skutkiem tego przewidywania tego modelu odnośnie czasu życia i preferowanych sposobów rozpadu protonu niewiele różnią się odkąd przewidywań samej supersymetrii.